Baza tłumaczy

Krzysztof Umiński Członek zwyczajny     Pokaż dane kontaktowe

Języki źródłowe

angielski, francuski

Języki docelowe

polski

Specjalizacje

proza, esej, literatura faktu, przekład audiowizualny, komiks

Biogram

Krzysztof Umiński (ur. 1984) – tłumacz literatury anglojęzycznej i francuskojęzycznej, scenarzysta.

Był finalistą Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego za reportaż literacki (2014, za przekład Masakry w El Mozote Marka Dannera) i stypendystą Association Pour la Promotion de la Traduction Littéraire (2015), MKiDN (2018) i ZAIKS-u (2018). Prowadził też gościnne zajęcia z przekładu na Uniwersytecie Gdańskim. Jest autorem scenariuszy filmów fabularnych Kamper (2016) i Córka trenera (2018). Stale współpracuje z magazynem „Dwutygodnik”. Mieszka w Warszawie.

Wybrane przekłady

Albert Cohen, O bracia moi, ludzie, „Literatura na Świecie” 2016 nr 1-2.

[Tłumaczenie oraz esej o twórczości Alberta Cohena pt. Piękna katastrofa].

O pisarstwie Alberta Cohena z Krzysztofem Umińskim rozmawia Roman Kurkiewicz (RDC, audycja „Książkowisko”).

David B., Hasib i królowa węży, Kultura Gniewu, Warszawa 2017.

Warto zwrócić też uwagę na rzadkiej urody tłumaczenie Krzysztofa Umińskiego, dzięki któremu po prostu płynie się przez baśniowe frazy. „Ty, który stawiasz czoła ghulom i wielkim pająkom, boisz się byle drzwiczek?” – pyta zaklęty klucz w rękach Dżanszacha. „Mam dziewięć żywotów, jak koty, i właśnie przeżywam piąty” – deklaruje przeklęty czarownik Affan, usiłując schwytać królową węży. Nie wiem czemu, ale przy takich zdaniach obłazi mnie gęsia skórka.

[Olga Wróbel, blog Kurzojady]

 

Abel Lanzac, Christophe Blain, Kroniki dyplomatyczne, Timof i Cisi Wspólnicy, Warszawa 2015.

[Film] Francuski dyplomata był chaotyczny, głupi i zupełnie bez klimatu, z przegiętym slapstickowym aktorstwem i mnóstwem żartów zrozumiałych tylko dla Francuzów. Więc jaki może być komiks, na podstawie którego nakręcono? Okazuje się, że zajebiście dobry. […] Z dużo zabawniejszymi dialogami, które w najlepszych momentach idą z wulgarną błyskotliwością In the Loop, a które Krzysztof Umiński poprzekładał tak pięknie, że nic tylko klaskać.

(Marceli Szpak, cytat za fanpage’em wydawnictwa Timof)

 

Tłumacz Krzysztof Umiński […]  koncertowo przełożył również wszystkie potoczne zwroty wypełniające dialogi bohaterów.

(Piotr Kieżun, „Kultura Liberalna”)

Arundhati Roy, Indie rozdarte, Wielka Litera, Warszawa 2014 [razem z Martą Umińską].

Mark Danner, Masakra w El Mozote, Wielka Litera, Warszawa 2013.

[Książka znalazła się w finale Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego za reportaż literacki w 2014 roku]

Tłumacz, Krzysztof Umiński, stanął przed trudnym zadaniem – to gęsta i precyzyjna proza, oparta na misternie skonstruowanych frazach. Piękny przykład klasycznego amerykańskiego dziennikarstwa najwyższej próby.

(Olga Stanisławska)

Masakrze w El Mozote z Markiem Dannerem rozmawia Katarzyna Nowak (Dwójka, audycja „Rozmowy po zmroku”); tłumaczenie na żywo: Krzysztof Umiński.

Grégoire Delacourt, Lista moich zachcianek, Drzewo Babel, Warszawa 2013.

Grégoire Delacourt, Pisarz rodzinny, Drzewo Babel, Warszawa 2012.

Zwrócić warto uwagę na świetne (na tyle, na ile mogę to ocenić) tłumaczenie Krzysztofa Umińskiego, oddające niuanse zabaw słownych, którymi Delacourt obficie szafuje. „Pirazydrzwiowa francuszczyzna” czy „wrócił do Francji na jednej nodze” (o człowieku, który w wypadku motocyklowym stracił dolną kończynę) to tylko dwa przykłady z szerokiej gamy żartów językowych.

(Jacek Jaciubek – Esensja)

Carl Honoré, Pochwała powolności, Drzewo Babel, Warszawa 2012.

Filmy fabularne, animowane i dokumentalne (łącznie ponad sto dwadzieścia tytułów), między innymi na zlecenie Warszawskiego Festiwalu Filmowego, Festiwalu Docs Against Gravity, Festiwalu Nowe Horyzonty, Instytutu Francuskiego, Gutek Film, M2 Films i Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej.

Wybrane tytuły:

  1. Bitwa o Algier (La Bataille d’Alger, 1966), reż. Gillo Pontecorvo3 nominacje do Oscara.
  2. Sól ziemi (Salt of the Earth, 2014), reż. Wim Wenders – nominacja do Oscara.
  3. 5 rozbitych kamer (Five Broken Cameras, 2011, reż. Emad Burnat, Guy Davidi, nominacja do Oscara.
  4. Klient (Forushande, 2016), reż. Asghar Farhadi, Oscar dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego.
  5. Miara człowieka (La Loi du marché, 2015), reż. Stéphane Brizé.
  6. Kocham radio (La Maison de la radio, 2013), reż. Nicolas Philibert.
  7. Droga do Jah (Journey to Jah, 2013), reż. Noëll Dernesch, Moritz Springer.
  8. Bang Gang (Bang Gang. Une histoire d’amour moderne, 2015), reż. Eva Husson.
  9. Kot rabina (Le Chat du rabbin, 2011), reż. Joann Sfar.
  10. Historia Marii (Marie Heurtin, 2014), reż. Jean-Pierre Améris.
  11. Zwyczajni kochankowie (Les Amants réguliers, 2005), reż. Philippe Garrel.
  12. Zakonnica (La Religieuse de Diderot, 1966), reż. Jacques Rivette.
  13. Banda czworga (La Bande des quatre, 1989), reż. Jacques Rivette.
  14. Zagubiona autostrada (Lost Highway, 1997), reż. David Lynch.
  15. Isabelle i mężczyźni (Un beau soleil intérieur, reż. Claire Denis.

[niektóre tytuły pochodzą od dystrybutorów].