Aktualności

W poniedziałek 4 grudnia o godzinie 19.00 we Foyer Nowego Teatru w Warszawie odbędzie się spotkanie wokół pierwszego polskiego tłumaczenia powieści Georges’a Pereca („Cóż to za motorowerek z chromowaną kierownicą tam w głębi podwórza?”) z autorami przekładu, którymi są René Koelblen i Stanisław Waszak. Spotkanie poprowadzi Anna Wasilewska.

„Cóż to za motorowerek z chromowaną kierownicą tam w głębi podwórza?” to oparta na autentycznych wydarzeniach opowiastka z lat sześćdziesiątych. Podczas gdy trwa wojna w Algierii, grupa lewicujących paryżan próbuje wypracować reguły, którymi powinna kierować się współczesna sztuka. Jeden z nich, Henio Pollak, jest poborowym w Vincennes i posiada motorowerek z chromowaną kierownicą. Któregoś dnia przychodzi doń kolega o skomplikowanym nazwisku zaczynającym się od „Kara” – „Karacośtam” – i prosi, by go przejechać, co pozwoliłoby mu uniknąć wyjazdu na front do Algerii. Ponieważ wesoła banda intelektualistów ma więcej zdolności do wymyślania sposobów na ulepszanie świata (czemu towarzyszą suto zakrapiane kolacyjki) niż do rozwiązywania praktycznych problemów, sprawy przybierają nieoczekiwany obrót…

Jest to druga z wydanych powieści Pereca, krótko po „Rzeczach”. O ile „Rzeczy” były napisane w klasycznym stylu Flauberta, „Motorowerek| utrzymany jest w konwencji zdecydowanie humorystycznej, w której dostrzec można wpływy prozy Raymonda Queneau. Powieść ta, podobnie jak wydane niedawno „Zniknięcia”, ukazuje się w polskim przekładzie po raz pierwszy od publikacji oryginału w roku 1966.

Georges Perec (ur. 7 marca 1936 w Paryżu, zm. 3 marca 1982 w Ivry-sur-Seine) – francuski prozaik, eseista i filmowiec żydowskiego pochodzenia, zaliczany do grona najważniejszych dwudziestowiecznych twórców literatury. Członek grupy OuLiPo. Jego rodzice zginęli w czasie II wojny światowej; wychowywała go ciotka. Ukończył historię i socjologię na Sorbonie. Kilka lat pracował jako nauczyciel w Tunisie, by w 1962 przyjąć posadę archiwisty jednego z paryskich szpitali. Zawód ten wykonywał do 1979 r. Zmarł na raka płuc w 1982. Ze względu na realizowaną przez Pereca koncepcję literatury, której fundamentem są formalne eksperymenty, niektóre z jego utworów mogą funkcjonować w zasadzie wyłącznie w języku francuskim. Mimo to był często tłumaczony na język polski. Do tej pory ukazały się: „Rzeczy” (tłum. A. Tatarkiewicz, trzy edycje, pierwsza: Książka i Wiedza, Warszawa 1982), „Człowiek, który śpi” (tłum. A. Wasilewska, dwie edycje, pierwsza: Prószyński i S-ka, Warszawa 2003), „Gabinet kolekcjonera” (dwie edycje w przekładzie odpowiednio M. P. Markowskiego i W. Brzozowskiego, pierwsza: Wydawnictwo KR, Warszawa 2003), „Teatr I” (tłum. J. Olczyk, Lokator, Kraków 2010), „O sztuce oraz sposobach usidlenia kierownika działu w celu upomnienia się o podwyżkę” (tłum. W. Brzozowski, W. A. B., Warszawa 2011), „Urodziłem się” (różni tłumacze, Lokator, Kraków 2012), „Pamiętam że” (tłum. K. Zabłocki, Lokator, Kraków 2013), „W albo wspomnienie z dzieciństwa” (tłum. W. Brzozowski, Lokator, Kraków 2014), „Podróż zimowa” (w tomie: Podróże zimowe, tłum. J. Giszczak, Lokator, Kraków 2016), „Przestrzenie” (tłum. A. Daniłowicz-Grudzińska, Lokator, Kraków 2019). „Życie instrukcja obsługi”, jego najważniejsze dzieło, po raz pierwszy ukazało się w Polsce w 2001 r. nakładem Fundacji Literatura Światowa.

Stanisław Waszak – od ponad 30 lat pracuje jako dziennikarz, a od niedawna również wicedyrektor warszawskiego biura Agence France-Presse. Tłumacz i autor przekładów piosenek na język polski, współprowadzący przez trzy lata, z René Koelblenem, zajęcia z przekładu piosenek w Instytucie Romanistyki na Uniwersytecie Warszawskim.

René Koelblen – inżynier, absolwent Ecole Centrale de Paris (wydział matematyki stosowanej). W latach 1983-1985 lektor języka francuskiego na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, od 1986 r. związany z branżą informatyczną. Tłumacz i autor przekładów piosenek (polski-francuski, francuski-polski) współprowadzący przez trzy lata, ze Stanisławem Waszakiem, zajęcia z przekładu piosenek w Instytucie Romanistyki na Uniwersytecie Warszawskim. Przetłumaczył na język polski wywiad-rzekę Jolanty Kurskiej z Adamem Michnikiemi i Bernardem Kouchnerem „Rozmowy w Awinionie”. Nagrodzeni za przekład „Zniknięć” Georges’a Pereca, Nagrodą Prezydenta Miasta Gdańska za im. T. Boya-Żeleńskiego.

Ilustracja do cyklu „Nowa książka”: Jarosław Danilenko