Baza tłumaczy

Krzysztof Majer Członek zwyczajny     Pokaż dane kontaktowe

Języki źródłowe

angielski, polski

Języki docelowe

polski, angielski

Specjalizacje

proza, esej, literatura faktu, dziennik, wspomnienia, literatura naukowa, teksty naukowe

Biogram

Tłumacz literatury pięknej oraz tekstów naukowych (angielski, polski), absolwent specjalizacji translatorskiej (literatura piękna). Adiunkt w Zakładzie Literatury Amerykańskiej na Uniwersytecie Łódzkim. Specjalizuje się we współczesnej literaturze północnoamerykańskiej (przede wszystkim kanadyjskiej). Jego rozprawa doktorska dotyczyła wątków mesjańskich w późnej prozie Mordecaia Richlera. Od 2014 r. współpracuje z czasopismem Canadian Literature: A Quarterly of Criticism and Review (University of British Columbia, Vancouver) jako recenzent publikacji naukowych i literackich.

W 2015 r. był rezydentem Banff International Literary Translation Centre (Kanada) wraz z tłumaczonymi autorami, Rawim Hage’em i Madeleine Thien. Dwukrotnie otrzymał nagrodę Literatury na Świecie: w 2015 r. za przekład Listów Allena Ginsberga i w 2017 r. za przekład Depesz Michaela Herra (nominowany w tym samym roku do Nagrody im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego oraz do Nagrody Literackiej Gdynia). Za przekład na angielski fragmentów Kucając Andrzeja Stasiuka otrzymał w 2016 r. II nagrodę w konkursie John Dryden Translation Competition, organizowanym przez the British Comparative Literature Association i the British Centre for Literary Translation. Był redaktorem numeru 3-4/2017 (548-549) Literatury na Świecie („Nowa Kanada”).

Wybrane przekłady

Stephen King. „Pokój muzyczny”. W świetle i w mroku. Opowiadania inspirowane malarstwem Edwarda Hoppera (red. Lawrence Block). Wydawnictwo W.A.B., 2018.

Steven Millhauser. „Muzeum Barnuma”. Literatura na Świecie nr 9-10/2018 (564-565), s. 345-365.

Andrzej Stasiuk. Excerpts from Squatting Down [Kucając]: „The Wild”, „The Noon Witch”, „The Predatory”, „Early”. Comparative Critical Studies, Vol. 14 No. 1 (2017), s. 99-106.

(II Nagroda w konkursie John Dryden Translation Competition, organizowanym przez British Comparative Literature Association i British Centre for Literary Translation)

https://bcla.org/prizes-and-competitions/john-dryden-translation-competition/winners/

Literatura na Świecie nr 3-4/2017 (548-549) „Nowa Kanada” (redaktor numeru)

Rawi Hage, Karaluch (fragment powieści, ok. 80 stron)

„Pisarz postkanadyjski” – z Rawim Hage’em rozmawia Krzysztof Majer

Madeleine Thien, „Proste przepisy”

John Gould, „Opowieści na dłoni”, „Dwie prozy”

Mark Anthony Jarman, „Poparzeniec na teksaskiej werandzie”, „Prowadzą ich głosy” (razem z Jolantą Kozak)

Michael Herr. Depesze. Karakter, 2016. 309 s.

     (Nagroda Literatury na Świecie, 2017)

     (Nominacja do Nagrody im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego, 2017) 

odnalezionewtlumaczeniu.pl/2017-2/nominacje-do-nagrody

     (Nominacja do Nagrody Literackiej Gdynia, 2017)

nagrodaliterackagdynia.pl/nominowani-2017-0

„Arcydzieło reportażu wojennego napisane przez współtwórcę filmu Czas Apokalipsy. Nikt nie pokazał wojny w Wietnamie (i wojny w ogóle) tak jak on. Michael Herr przez dwa lata (1967–1969) pracował jako korespondent pisma „Esquire”. Towarzyszył żołnierzom na froncie, był świadkiem ich wojennego delirium. Po powrocie napisał Depesze – swoją jedyną, uważaną za majstersztyk, książkę. W literacko olśniewający sposób przedstawił w niej to, co zobaczył w Wietnamie: obłęd, szał zabijania, tłumiony narkotykami strach, roztrzaskaną ludzką psychikę. Tekst – pełen hipnotycznych wizji, poetyckich metafor i żołnierskiego slangu – oddając stan surrealnego upojenia wojną, jest równocześnie jej sugestywnym oskarżeniem. Niektóre z postaci sportretowanych w Depeszach stały się pierwowzorami bohaterów filmu Coppoli Czas Apokalipsy, którego Herr był współscenarzystą.

Reportaż, opublikowany w Stanach Zjednoczonych w 1977 roku, szybko stał się klasykiem gatunku. Po polsku ukazuje się po raz pierwszy.”

Patrick deWitt. Podmajordomus Minor. Wydawnictwo Czarne, 2016. 376 s.

„Siedemnastoletni Lucien Minor otrzymuje posadę podmajordomusa w zamku tajemniczego barona von Aux. Chłopak stopniowo odkrywa jego mroczne sekrety, a równocześnie poznaje kolorowy świat pobliskiego miasteczka, gdzie spotyka Klarę, dziewczynę zaręczoną z pewnym zabójczo przystojnym żołnierzem. Lucien zakochuje się w niej bez pamięci… A teraz wyobraźcie sobie ekranizację tej książki: scenariusz piszą bracia Grimm, reżyseruje Wes Anderson, dialogi układa Latający Cyrk Monty Pythona, a w rolach głównych występują: Michael Palin w roli siedemnastoletniego Luciena, spontanicznego kłamcy; John Cleese jako majordomus Olderglough, przyjaciel i protektor młodego Minora; Terry Jones jako kucharka Agnes, która co prawda nie umie gotować, ale jest chłopcu życzliwa, Erik Idle w roli pięknej Klary, córki lokalnego złodziejaszka, oraz Terry Gilliam jako szalony baron von Aux. Ta niezwykle zabawna i pełna absurdalnego humoru powieść zabiera czytelnika w szaloną podróż w towarzystwie złodziejaszków i typów spod ciemnej gwiazdy. Ale to również opowieść o pułapkach miłości, która niczym czarna dziura może pochłonąć bez reszty. Każdego.”

Allen Ginsberg. Listy. Wydawnictwo Czarne, 2014. 856 s.

(przekład uhonorowany nagrodą Literatury na Świecie)

„Allen Ginsberg – legenda amerykańskiej kontrkultury, nieformalny lider Beat Generation, a przede wszystkim przyjaciel Jacka Kerouaca, Neala Cassady’ego, Williama S. Burroughsa i Boba Dylana – podobno zawsze miał pod ręką długopis i kartkę, by w każdej chwili móc napisać list. Ten niemal fanatyczny wielbiciel słów i literatury, przenikliwy myśliciel i krytyk Ameryki przez całe życie prowadził ożywioną korespondencję nie tylko z rodziną i przyjaciółmi, ale także z pisarzami i politykami. Reagował, dyskutował, popadał w intelektualne samouwielbienie, szukał ratunku w sztuce i psychoanalizie. Jego listy są pełne emocji, gwałtowne, soczyste i przepełnione ironią, a także zaskakująco dosadne. Opisy nocnego życia Nowego Jorku, alkoholowych i narkotycznych sesji, pobytu w szpitalu psychiatrycznym, homoseksualnych przygód, artystycznych happeningów składają się na lustro, w którym odbija się życie osobiste wrażliwego poety, i ukazują, jak ewoluowały jego poglądy na literaturę, filozofię, sztukę.”

Jack Kerouac, Allen Ginsberg. Listy. Wydawnictwo Czarne, 2012. 736 s.

„Jacka Kerouaca i Allena Ginsberga — pisarzy, ikony kultury, najbardziej znanych przedstawicieli „beat generation” — łączyła nie tylko wrażliwość artystyczna, ale także głęboka, wieloletnia przyjaźń. Dzięki ogromnemu zbiorowi korespondencji przyjaźń ta ukazuje się w swej fascynującej pełni. To barwna, intrygująca, żywa, zaskakująca niezwykłą spostrzegawczością i intensywnością przeżycia rozmowa dwóch indywidualności. Ponad dwieście opublikowanych listów, chociaż są tylko częścią wielkiego zbioru, który powstawał od 1944 roku, pozwala prześledzić kształtowanie się w ciągu prawie dwudziestu lat poglądów estetycznych, filozoficznych i politycznych dwóch niezwykłych postaci — twórców, którzy wyznaczyli kierunek artystyczny całemu pokoleniu.”

D.J. Enright. Mak nie wystarcza (fragment). Literatura na Świecie nr 03-04/2011 (476-477), s. 79-96.

Blake Morrison. „>>To wszystko wciąż trwa!<< The Movement w latach pięćdziesiątych i dziś”. Literatura na Świecie nr 03-04/2011 (476-477), s. 355-376

Niall Griffiths. Owcojeb (fragment). Literatura na Świecie nr 07-08/2009 (456-457), s. 15-67.

Chinua Achebe. „Krytyka kolonialistyczna”. Literatura na Świecie nr 01-02/2008 (438-439), s. 118-139.

Stuart Hall. „Tożsamość kulturowa a diaspora”. Literatura na Świecie nr 01-02/2008 (438-439), s. 165-183.

 

Willard Bohn. „Kryzys znaku”. Literatura na Świecie nr 11-12/2006 (424-425), s. 5-25.

Julian Cowley. „Odegrać słowo, odegrać świat. Współczesna poezja konkretna w Wielkiej Brytanii” [w tekście wiersze Boba Cobbinga, Pauli Claire oraz Pauli Claire i Petera Fincha], Literatura na Świecie nr 11-12/2006 (424-425), s. 59-80.