Krzysztof Zabłocki Członek zwyczajny Pokaż dane kontaktowe
Języki źródłowe
angielski, francuskiJęzyki docelowe
polskiSpecjalizacje
proza, poezja, dramat, esej, dziennik, wspomnienia, humanistykaW internecie
Wybrane przekłady
|
Jean Genet, Matka Boska Kwietna, Tenten, Warszawa 1994 (przekład i posłowie) Poetycka opowieść o homoseksualnym półświatku przedwojennego Paryża, przesycona tragizmem zaduma nad niesprawiedliwością społeczeństwa. |
|
|
Paul Auster, Wynaleźć samotność, Noir sur Blanc 1996 (przekład i opracowanie) |
|
|
Martin Amis, Informacja, Czytelnik 2000 Opowieśc o dwóch pisarzach-przyjaciołach – odnoszącym sukcesy autorze marnych literacko bestsellerów, oraz autorze ambitnych, lecz hermetycznych powieści, na próżno szukającym wydawcy, który układa perfidny plan zemsty. Ironiczna refleksja nad nieprzewidywalnymi kolejami życia i przewrotnością losu. |
|
|
Balthus, Samotny wędrowiec z krainie malarstwa (rozmowy z Françoise Jaunin), Noir sur Blanc 2004 |
|
|
Georges Perec, Pamiętam że, Lokator, Kraków 2013 (przekład, przypisy i posłowie) |
|
|
Joe Brainard, I remember, Lokator 2014 (przekład, przypisy i posłowie) Jedna z najbardziej inspirujących książek XX w. – uwiodła Georges’a Pereca i wielu innych twórców. A poza tym jest pięknym portretem Ameryki lat 50. i 60. („Polityka”, komentarz w rankingu literatury przekładowej z 2014 roku – książce Brainarda przyznano pierwsze miejsce) |
|
|
Marcel Bénabou, Dlaczego nie napisałem żadnej z moich książek, Lokator 2017 (przekład, przypisy i posłowie) Marcel Bénabou, członek eksperymentalnej grupy OuLiPo, proponuje niezwykłą książkę… o pisaniu książki. Nie jest to jednak ani poradnik, ani zbiór teoretycznych rozważań. To uwikłana w sieć aluzyjnych odniesień medytacja nad pisarską wolnością, nad możliwością opisania świata i samego siebie, nad rolą językowych i kulturowych mediacji. W tej lekkiej, a zarazem poważnej opowieści odnajdziemy fantazję o książce totalnej, w której zmieściłaby się całość doświadczenia, a także pochwałę świadomie obieranych ograniczeń i przymusów. To również paradoksalna autobiografia, podana w poetyce negatywnej. Jerzy Franczak, Tygodnik Powszechny
|
|
|
|
